Blog › poradnik dla rodziców

Ile dzieci powinno być w grupie na zajęciach technicznych?

To pytanie wygląda na drugorzędne przy wyborze zajęć, a w praktyce decyduje o efekcie bardziej niż program i cena razem wzięte.

Dlaczego przy technice liczy się bardziej niż gdzie indziej

Na zajęciach ruchowych czy plastycznych dziecko może pracować samodzielnie przez większość czasu. Prowadzący koryguje, ale dziecko nie zatrzymuje się co chwilę.

Na zajęciach technicznych jest odwrotnie. Co kilka minut pojawia się moment, w którym trzeba pomóc: przekładnia się zacina, program nie robi tego, co miał, brakuje jednego elementu.

Im więcej dzieci przypada na jednego prowadzącego, tym dłużej trwa każde takie zatrzymanie. Dziecko nie buduje wtedy, tylko czeka z ręką w powietrzu.

Prosty rachunek, który warto zrobić przed zapisem

Weź długość zajęć i podziel przez liczbę dzieci. Przy sześćdziesięciu minutach i grupie dwunastoosobowej na jedno dziecko przypada pięć minut uwagi prowadzącego.

Przy grupie osiemnastoosobowej to już nieco ponad trzy minuty. Różnica wygląda niewinnie na papierze, a oznacza dwa zupełnie różne zajęcia.

Ten rachunek jest uproszczony, bo część pomocy prowadzący udziela całej grupie naraz. Ale jako punkt odniesienia działa dobrze, zwłaszcza przy porównywaniu dwóch ofert.

Druga liczba, o której rzadko się mówi

Liczba dzieci na jeden zestaw sprzętu. To nie jest to samo co liczebność grupy i różnica bywa zaskakująca.

Grupa dziesięcioosobowa z pięcioma zestawami oznacza, że dziecko buduje przez połowę czasu, a przez drugą połowę patrzy. Formalnie jest w małej grupie, praktycznie ma połowę zajęć.

Warto zapytać wprost, bo w ofertach ta informacja pojawia się rzadko, a jeśli już, to w formie „dzieci pracują w parach”, co brzmi jak zaleta, a jest ograniczeniem.

Ile to jest rozsądnie

Przy dzieciach do siedmiu lat sensowna górna granica to około dziesięciu osób na jednego prowadzącego. Młodsze dzieci potrzebują częstszej pomocy i szybciej się rozpraszają, gdy jej nie dostają.

Przy starszych można iść wyżej, do dwunastu, pod warunkiem że każde dziecko ma własny sprzęt, a zadania są bardziej samodzielne.

Powyżej piętnastu osób trudno mówić o zajęciach technicznych. To już raczej pokaz, w którym dzieci uczestniczą po kolei.

Co zrobić, gdy szkoła nie podaje tej liczby

Zapytać przez telefon. Jeśli odpowiedź brzmi „to zależy” albo „różnie bywa”, to też jest odpowiedź.

Można też przyjść na zajęcia próbne i po prostu policzyć dzieci oraz zestawy na stole. Zajmuje to trzydzieści sekund i mówi więcej niż cała ulotka.

Warto sprawdzić jeszcze jedno: czy liczba podana w ofercie to maksimum, czy średnia. To dwie różne informacje, a szkoły często podają tę korzystniejszą.

Mała grupa nie załatwia wszystkiego

Nawet w kameralnej grupie dziecko nie wyniesie wiele, jeśli zajęcia trwają pół godziny albo prowadzący zmienia się co miesiąc.

Liczebność jest jedną z trzech liczb, które warto zestawić razem: ile dzieci w grupie, ile minut trwają zajęcia, ile dzieci na jeden zestaw. Dopiero te trzy razem mówią, co dziecko realnie dostaje.

Jest jeszcze czwarta, o której mało kto myśli przy zapisie: czy grupa dotrwa do czerwca. Grupa pięcioosobowa, która zostanie rozwiązana w listopadzie, jest gorsza niż dwunastoosobowa, która przetrwa cały rok.

Najczęstsze pytania